در سلول انفرادی-3

 

در اینجا چار زندان است

به هر زندان دو چندان نقب

در هر نقب چندین حجره

در هر حجره چندین مرد در زنجیر

از این زنجیریان یک تن زنش را در تب تاریک بهتانی به ضرب دشنه ای کشته ست

از این مردا ن یکی در ظهر تابستان ، نان فرزندان خود را بر سر برزن به خون نان فروش سخت و دندان گرد آغشته ست

ازاینها چند کس در خلوت یک روز باران ریز بر راه ربا خواری نشستند

کسانی در سکوت کوچه از دیوار کوتاهی ، به روی بام جستند

کسانی نیمه شب در گورهای تازه ، دندان طلای مردگان را می شکستند

من اما هیچ کس را در شبی تاریک و طوفانی نکشتم

من اما راه بر مرد ربا خواری نبستم

من اما نیمه های شب ز بامی بر سر بامی نجستم

در اینجا چار زندان است

به هر زندان دو چندان نقب

در هر نقب چندین حجره

در هر حجره چندین مرد در زنجیر

در این زنجیریان هستند مردانی که مردار زنان را دوست می دارند

 در این زنجیریان هستند مردانی که در رویایشان هر شب زنی در وحشت مرگ از جگر بر می کشد فریاد

من اما در زنان چیزی نمی یابم

که آن همزاد را روزی نیابم ناگهان خاموش

من اما در دل کوهسار رویاهای خود

جز انعکاس سرد آهنگ صبور این علفهای بیابانی

                                                           که می رویند

                                                                         و می پوسند

                                                                                      و می خشکند

                                                                                                   و می ریزند

با چیزی ندارم گوش

مرا گر خود نبود این بند

بامدادی همچو یادی دور و لغزان می گذشتم از فراز خاک سرد و پست

جرم اینست 

جرم اینست  (شاملو)

 

   + ستاره ; ۸:٥۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٤/٧/٢٩
comment نظرات ()